Çare Yok

bulutlar mı sence karanlık, hekettiğimiz herşey mi yaşadığımız, cevabı yok mu hiçbir sorunun, kandırılmış bir hayat, sille tokat zoraki gülümseme, içtenlik denen bir şey var mı sence, kalpten bir bakış, gülümseyiş çok mu, bitirdik kendi kalplerimizi. hunharca dövüp, sövdük mü iyi niyetlerimize, uçurduk kafesten kuşumuzu, dönülmez bir ummana kanat çırparken pişmanlık duyduk mu, geri dönüş olmasa bile. cayır cayır yanıyoruz, bir masumiyet bile yok aşka dair, hayatsa bu yaşanılan, harcadık birbirimizi, kaderse bu, biz yazdık kaderimizi. bir bekleyiştir süregelen bir ümittir belki, ama yokuz aslında olmayanda ümit olur mu sence. ne yapsak ki bundan sonra, ne yana baksak duvar, örülmüş çepe çevre hayat bir kareden ibaret, ne yapsak ki, var mı bir çıkışı, var mı ki dünyada yok olmamanın mantıklı kurtuluşu...