İstanbul Der/saadet

Bir martı kanadından yansırken hatıralar Siyah beyaz kalemden İstanbul'a mısralar Kutlu sancak altında gül habibin müjdesi Fatih'imin feth'iyle oldun mümin beldesi Sana ulaşmak için gemi karada yüz/dü Ulubatlı ruhuyla sancak semada süzdü Sulara secde kılıp savaşırken levendim Nur oldu afâkında binlerce serbülendim Ak Şemseddin ruhuyla duadaydı şüheda Sen İslambol olurken çağ çağa etti veda Cami çeşme sarayla bezendi dört bir yanın Şehriyarım şanına mihmandardı Sinan'ın İmar eyledi seni Saltanat-ı Seniye Mimarı/n sende bildim canım Süleymaniye Firdevs-i enver gibi yedi tepen yedi renk Ruhlara dokunarak sende süzülür ahenk Eyüp ezan sesini Itri'den saba dinler Güvercinler avluda şadırvanda serinler Sen tarih imbiğinden süzülüp gelen safir Bir mubarek gecende beni de kıl misafrir Aşkla edilen dua kalpte iman aktidir. Sultan Ahmet'te hûşû şimdi namaz vaktidir Ufkumuzda Avrupa gönlümüz sende Asya'm Yetiş medeni/yetim ağlıyor Ayasofya'm Mahkumken sen sukuta eğiktir benim başım Ağlamak gerekirse ağlasın nesli Âsım Bayazıt sahaflardan alıp irfan tozunu İsra sırrına eren kaybedermi özünü Ağlar Karacaahmet sen uyur/san asude Hükümdar turasına fermen olsan bey/hu/de Hayal oldu cümlesi mühür sultan saltanat Afaki tefekkürle aradığımız berat Hüdai yolundayım kalpte günahlar hazan Mahyalardan nur yağar hoş geldin ya Ramazan Mevlevi dergahından yayılır bir ney sesi Aşk od'unda kor gibi yanmaktatır nefesi Peşrev çalsın mehtaran gönülleri coştursun Feshane'de çocuklar neşe ile koştursun Eminönü mis gibi balık ekmek kokuyor Bir martı süzülüyor kısmetini yokluyor Hezafen Galata'dan uçarken Üsküdar'a Selam verir denizle öpüşen Adalar'a Yetmiş iki millete açık kapalı çarşın Hoş/görün ne muazzâm kehribar/ısın arşın Haydarpaşa garında hem sıla hem gurbetsin Ne mubarek topraksın ilahi bereketsin Sa'd-âbât sularında çok aşığın oynaştı Her dilden cemaatin birbiriyle kaynaştı Hale-i mah gibisin gül-i rana bağısıın Ağyâra merhametsin evliya otağısın Baharda erguvanla mor yağarken boğaza Haliç'ten Piyer Loti göz kırpar yakomoza Göksuda yaz meltemi kalpten siler elemi Aşiyan gerçek aşkın söyle gülmü lâlemi Avuçlarında hasret süzülür Kız Kulesi Neden mahzunsun söyle aşıkların şulesi Çamlıca'ya çökerken gül kızılı bir şafak Boğazın rûşeninde âbâd olmakta afak İstanbul kadim şehir nazlı içli bir beste Münzevi dervişinim gönlüme dol aheste Hallaç parmaklarımla seni yazmakta varmış Sığmazsın sen heceye şair ufku kadarmış Geçmişin şahidisin geleceğe öncü ol Kainâtın gülüne gülümse kalplere dol Şefaat-ı kübra'nın sana düşen şavkı var Bahtiyar ol İstanbul sensin o şanslı diyar