Nar-ı Hasret

gözlerim seyr-i alemindeyken aşkın vurulmuştum gözlerinin gül bahçesine aşkın masumiyetiyle yandıkça yanarken ruhum yüreğimin orta yerinde açan gül dikenim kanadı kırık hasret türküleriyle kaç yürek öldürdün bende sen, gül ayazım,alın yazım kırk yılda öğrendiğim sevdam imtihan ederken beni kaç mevsimin yağmuru karıştı gözyaşlarıma sensizlikte üşüyüp, düşlerime sarılırken kaç gece, gözlerinde tutsak kaldı yüreğim içimde ki hazana inat asude baharlar yeşerterek babil'in asma bahçelerinden toplayıp titreyen ellerimle tuttuğum gül güzelim rayihaların sararken yüreğimi kaç gül soldurdun avuçlarımda bilirmisin kaçıncı uykusuz gecem bu hüzünler deryasında sanadır tüm yolculuklarım. bırakıp kaçasım geliyor kendimi yüreğim gam selinde yakarken nar-ı hasretinle kaç derya kuruttun can özümde sevdası yüreğimde kördüğüm biçare ruhum hüsranlarda bu gece çek gözlerini gözlerimden çek ki damla damla yağarken gözlerim sesizliğe bürünsün, yürekte saklı düşlerim