Payım / A

Pervanesi oldum aşk-ı ateşin Közü senin olsun kül bana yeter Gönül bahçesinde yoktur bir eşin Güller senin olsun dal bana yeter Ağlar ezgilerim inleyen telde Sonu hiç gelmeyen türküsün dilde Arar da bulamam çarem yok elde Derman senin olsun gül bana yeter Gözlerim yollarda yüreğim darda Bitmeyen özlemle yanarım harda Sensiz kışa döner yaz da bahar da, Bahar senin olsun gel bana yeter Gönlümde eserken bir matem yeli Bildim ızdırapmış aşkın bedeli Yokluğun aratır inan eceli Ömrüm senin olsun al bana yeter Leylâ'yım çıkamam sevda çölünden Zehir sun içeyim senin elinden Çalmadım bilirim gönül telinden Sazlar senin olsun tel bana yeter