Utandım

Kaç gece ağladım ben senin için Gözlerimden akan selden utandım Sonunda haline güldürdün niçin Seni sevdim diyen dilden utandım Hallerin şöyle bir geldi gözüme Derinden bir sızı düştü özüme Ürperdi ellerim düştü dizime Ellerini tutan elden utandım Beklerken yolunu yağmurda karda Adın dilimdeydi gönlümde zarda Boşa geçmiş yıllar ömrüm zararda Aylardan utandım yıldan utandım Geceye heceler böyle döküldü Sevgin yüreğimden kökten söküldü Bağlarda güllerin boynu büküldü Bülbülden utandım gülden utandım Adın dua idi bende kutsaldı Mecnun zaten yoktu Leyla masaldı Bu sevdanın bende utancı kaldı Mecnun'dan Leyla'dan çölden utandım