Geçti Yok Bir Şey

Geçti yok bir şey yineleyip yok bişey diyorum mırıltıyla duyduğumu sandığım sesleri yankılayarak geçiyor günler biraz daha bozuyorum dünyayı her haberden sonra… çıkabilsem diyorum bu fanustan dağlar geçsem köroğlu havasıyla atlar ne rahvan çamlar ne gölgeli nigar ne hoştur şimdi kekik savuran rüzgâr karıncaladıkça genzini kurumuş dudaklarını verir gözeye sular o ılgım akışla içindeki çok beklemiş çığlığı yağmur içmiş dağlarda parsı pars ile karda kara karşı tipide tipiyle ancak… siste gemiler uzaktan uzaktan geçerken tayfası romdan melankoliden birhoş bu çağda duyulur mu çığlık coşucuların dağdağasından sanırım bugüne o korku kaldı kapandığın bu fanusta gel ki hemen geçmez ufka çakılı her çağrıyı yutar sis o sis ki katran siner neminden ağır bir kömürperde iner göze gönle hiç bir ses geçmiyorsa demek yalnızca yankıysa ne gelir elden geçti yok bir şey yineleyip geçti yok bişey diyeni duymaktan başka