شمارهٔ ۱۱۹
م مجذوب تبریزی
0
Altın Yaprak
خرم آن گلبن همیشه بهار
که پر از دل بود گلستانش
کعبه طرح از مقام دل برداشت
می توان یاف از بیابانش
در مکافات خانه دل مشکن
بایدت داد جان به تاوانش
باطن هر که هست از بد و نیک
هست ظاهر ز عهد و پیمانش
آن که عهدش درست پیمان نیست
مزن انگشت بر نمک دانش
حلقه چشم سیر چشم بود
بهتر از خاتم سلیمانش
خانه پرواز گشت چون عیسی
آسمان شد چهار ایوانش
دل مجذوب چون نباشد شاد
کرده امیدوار اقرانش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş