شمارهٔ ۱۳۵

از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشق یعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق در وادی محبت چون مرغ نیم بسمل تا چشم می کند کار در خون تپیده عاشق شکر خدا که دایم درگاه دوست باز است رویی که می توان دید رو از تو دیده عاشق از کاسه های پرخون پرچین نکرده ابرو خوش باده های گلگون بر سر کشیده عاشق انجام دل تپیدن آسایش وصال است بی اضطراب ای دل کی آرمیده عاشق در باب صبح دولت مفتاح دل گشا نیست آهی که شام هجران از دل کشیده عاشق دیدم که در گلستان بلبل به گوش گل گفت خوبان وفا ندارند حرفی شنیده عاشق پروانه شب دوش با شمع خویش می گفت تا جان فدا نکرده کی آرمیده عاشق مجنون به یاد لیلی خون را کند فراموش خوش با خیال جانان از خود بریده عاشق احوال کوه کن را جستم ز بیستون گفت مانند صید زخمی از خود رمیده عاشق مجذوب صبح و سالی باشد کند تلافی در روزگار هجران روزی ندیده عاشق