شمارهٔ ۱۴۰

ساقی بیار جامی زآن کیمیای اقبال یا زب همیشه باشی مسکین نواز و خوش حال بازم به یک دو ساغر آزاد کن ز هر قید تا در رهت فشانم جان و دل و سر و مال گر آن کنی که دل ها گردند از تو خوشنود باشد دعای خیرت هر جا روی به دنبال بخشم نشان گنجت می خانه را نشان کن تا سازدت توانگر آن کیمیای سیال کاری بکن که عمرت از خود خجل نگردد روزی که گردد آخر روز و شب و مه و سال احوال عمر ضایع بی جا مگو به واعظ از دزد آن چه ماند آخر بده به رمال حکمی مکن که چون مهر رویت سیاه گردد روزی که مهر خیزد از نام های اعمال امید رستگاری از علم بی عمل نیست پرواز کی توان کرد زاین دام گه به یک بال داری هوای دولت بیدار باش هر صبح خورشید را از این در باشد همیشه اقبال از دولت تو مجذوب گردیده ام سحرخیز یا رب همیشه باشی بیداربخت و خوشحال