شمارهٔ ۱۴۴

م مجذوب تبریزی
0 Altın Yaprak
عشق ساقی شد می بی غش زدیم خویش را مستانه بر آتش زدیم بوی عشقی با شک ظرفان نبود باده با رندان دریاکش زدیم عشق تا دریای آتش می نمود دل به دریا کرده بر آتش زدیم بارها از جام ماه و آفتاب باده ها بر یاد آن مه وش زدیم بدفشان بود ابرش دنیای دون پشت پا بر پشت این ابرش زدیم تا رمیدیم از مکدر طینتان با نکویان باده بی غش زدیم سینه ناصاف پر بی درد بود باده با رندان دردی کش زدیم نقش پهلو ترکش هر تیر ماست صیدها با تیر این ترکش زدیم طعنه بی جای دشمن را به جا بر دلش با ناوک پرکش زدیم تا نماند فکر دشمن شبهه ناک خویشتن را بر محک بی غش زدیم عمرها خون شد دل ما هم چو لعل بوسه تا بر لعل آن مه وش زدیم با همین مجذوب در روز الست یا علی گفتیم و بر آتش زدیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.