شمارهٔ ۱۷۹

م مجذوب تبریزی
0 Altın Yaprak
از ریا طرفی نبستم ترک عادت می کنم می روم در حلقه مستان عبادت می کنم بهتر از اشک ندامت هیچ استغفار نیست بعد از این با گریه مستانه طاعت می کنم کار و بار می فروشان دل به دست آوردن است می روم تفتیش اربات مروت می کنم آمدم بر آستانت تا کنم جان را نثار جان چه باشد آن چه مقدور است خدمت می کنم بی رخت با ناله آتش در گلستان می زنم بی قدت سروی که می بینم قیامت می کنم در خیال لعل می گونت دلم خون می شود تا نمکدانی به کار این جراحت می کنم گر کنم گاهی رقیبان را نوازش دور نیست هم چو مجنون با سگ لیلی محبت می کنم چون ملایک تا شوم در محفل جان شمع بزم خویش را پروانه خدام حضرت می کنم دولت بیدار دل جز دیده بیدار نیست چشم باز خویشتن را باز دولت می کنم از گناه خویشتن مجذوب خاطر جمع دار التماس از پادشاه دین و دولت می کنم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.