شمارهٔ ۲۳۳
م مجذوب تبریزی
0
Altın Yaprak
بیا ساقی که سردی می کند دی
تو هم گرمی بکن با آتش می
بیار آن آتشین لعل روان را
که خون را روح سازد در رگ و پی
سخاوت پیشه کن ساقی کز آتش
خلاصی یافت کفر حاتم طی
چرا بی می نشیند آن که مرگش
جدا هرگز نشد چون سایه از پی
بکش می تا نگردد زهره ات آب
در آن ساعت که مرگ از پی زند هی
نظر بر جام جم کن تا بدانی
چه شد تخت قباد و افسر کی
کجا بهرام فارغ گشت از گور
کجا کی جان ز چنگش برد کی کی
مکن زینهار شمع ناله خاموش
مؤذن چون برآرد بانگ یا حی
دل بی ناله از جان خشک و خالی ست
شنو این نکته را بی پرده از نی
خرد از هر دو پا لنگ است می خور
مگر بی خود کنی این راه را طی
مکن مجذوب دست از ناله کوتاه
که من مردانگی ها دیدم از وی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş