شمارهٔ ۲۴۰
م مجذوب تبریزی
0
Altın Yaprak
تا شدم آشنای تنهایی
فارغم از جفای تنهایی
سازگار است همچو آب حیات
با مزاجم هوای تنهایی
خلق در تنگنای کثرت خلق
ایمن است از بلای تنهایی
بگریز از مصاحب ناباب
این بود این دوای تنهایی
تنگی جا نمی کشد هرگز
هیچ کس در فضایی تنهایی
هر چه گویی از آن گشاده تر است
مرحبا تنگنای تنهایی
چه نشان ها که از بهشت نداد
گوشه دلگشای تنهایی
بهتر از ترک آشنایی نیست
چاره ای از برای تنهایی
هر که شد بی نفاق چون مجذوب
فارغ است از جفای تنهایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş