Ölüm

Şu kadar zamandır hesapta hayat. Üç ekle beş çıkar, nafile sancı. Son zili çalarken, ömürde saat. Zamansız diyara yolcudur hancı. Ekmeğin kavgası, varise kalmış. Mühletin yuttuğu mukaddes dava. Zamanı sanırdım, o beni çalmış. Döküldü dağlarım, saçıldı ova. Ücreti son nefes sonsuza bilet. Tükendi kargaşa, tükendi bela. Ne oldu ne bitti, imama ilet! Duyursun adımı ağlasın sela. Dört yanı çivili, daracık tahta. Misafir koltuğum, musalla taşı. Defterim çıldırır kalemim vahta. Çaresiz dökülür bunca gözyaşı. Kaynayan suyuma buhardır ruhum. Yandıkça ateşim, sarar semayı. Çiftliğim tabuttur. kefenim tohum. Hasada döndürür, ölüm fezayı. Kıyamda niyaz var dizildi derman! Bir iki dakika, üç beş saniye. Nasıl bilirdiniz dendiği zaman. Topyekun bir hayat sanki hediye. Elveda meskenim, elvada dünya. Dört adam omzuna bindi varlığım! Baktımki kafile, topyekun rüya. Kimseler uyanmaz boşa çığlığım. Nefesim sallıyor, dalda yaprağı. Rüzgarım cihanın ufkunu tutmuş. Attıkça üstüme, serin toprağı. Anladım hakikat, faniyi yutmuş! Gittiler ben kaldım imamdan ihtar! Telkinde duyurur, bunlar rehberin. Işığın Kur'andır Resül'ün Muhtar. Söyle de korunsun gayrı makberin...