Hayat

Hayat bana çok şey öğretti, Bazen gülmeyi,bazen ağlamayı, Bazen sevmeyi,bazen sevilmeyi, Bazen paylaşmayı, Bazen paylaşılamayacak olanın değerini öğretti. Bazen şiir yazmayı, Bazen bir ezgiyi hissederek dinlemeyi öğretti. Bazen de ezgiyle şiiri birleştirip şarkı yapmayı ve onu yaşamayı öğretti. Çoğu zaman birlikteliği öğretti. Ama bir gün hiç sevmeyeceğim bir şeyi ; "Ayrılığı" öğretti. İşte şimdi dinlediğim şarkıya neden ensrumantal diyolar diye soruyordum kendime, Ezgisiyle sözleri birbirinden ayrılmış, İki yabancı olmuşlar artık. Tıpkı sen ve ben gibi... Hayat bana ezgiyle süslenemeyecek kadar uzun şiirler yazmayı da öğretti. Benim bir tek ezgim vardı o da başka şiirleri süslemeye gitti. Hayat bu ya işte zamanla alışmayı da öğretti. Ahh hayat herşeyi öğretti ama bir tek unutmayı öğretmedi. Belki de bu inatçı bünyem öğrenmek istemedi. Hayat bana hayatın aslında ne olmadığını da öğretti. Aslında hayat... İşte hayatın bu dersi hala bitmedi (!)