Seni Düsünüyorum

Yanaklarımda acemi aşklarımın eseri Belirsiz çizikler, Gecenin büyüleyici güzelliğiyle yıldızları seyrederken Küçük bir papatya demeti kokluyorum. Tren yolculukları... Uzayıp giden yollar, geçmeyen saatler Doğmayan güneş,olmayan sabah Taşıdığım umutlar yolculukta bana eş. Sallanan vagonların, bunaltan kompartımanlarında İnce beyaz kağıda sarılmış tütün çekiyorum ciğerlerime Anılara gömülü bir şehrin kıyısından geçiyorum Alnım ayyıldızlı camında vagonun Nefesimle buğulanan cama bir kız ismi yazıyorum Aklımı onun ismini sayıklayarak yoruyorum. Özlendiğimi bilmenin verdiği mutluluk gözlerimde Bir ara yağmur yağıyor Camların tozu yıkanıyor Her vuran damlanın çıkardığı sesle o ismi duyuyorum Rüzgarın savurduğu koku onu hatırlatıyor bana Sonra gözlerim yenik düşüyor bu oyuna Dünyaya yeniden baktığımda, Boynumda ağrısını hissedeceğim bi uykuya dalıyorum. Dudaklarım hafifçe geriliyor Yüzümde masumca tebessüm bırakan bir rüya görüyorum Sonra uyanıp yeniden gerçek hayatta hayaller kuruyorum Neyseki aşk var,biri var kalbimde Hep onu düşünüyorum..