Aşk!

Ömür merdivenimi tırmanıyorum; Otuzuncu basamak nefeslendiğim yer. Senin için çıkıyorum bu yokuşları Ya vur, öldür beni, bitsin bu keder Ya da salıver gitsin tutsak kuşları Ya sen gel Ya yerini söyle ben geleyim! Seni aradım bütün her yerde Önümden bir kadın geçti, alımlı Bir kadın gördüm Gözleri deniz mavisi, Denizler kadar derin. Daldım ta derinlere, gözlerinin içine Neler yok ki... Balinalar, yunuslar Yosunlar, inciler, mercanlar Hayatımızın tadı tuz Batan gemiler, ümitlerimiz Binlerce yıllık tarihimiz Ve yaşanmış bunca ihanet orda Sen yoksun... Gobi çölünün cehennem sıcağı gündüzlerinde Seni aradım, yoksun. Buz kesen gecelerinde seni bekledim, Gelmedin... Ben kendimi terk ettim sen yoksun diye Alıp başımı gittim Başı dumanlı efkar dağlarına. Göz yaşı vadisinin patika yolları yordu beni Düştüm, yüreğimi kanattım Sen yoksun... Dünden geliyorum, yoksun Hayal aleminden bir pencere açtım Asırlık yarınlara baktım, yoksun Söyle, neredesin? Güneşin ermediği, kimsenin görmediği yerdesin Sen yoksan ben yokum Sen benim benliğimsin Ben senim. Sen yoksan ben boş bir bedenim Yeter! Beklettiğin çok oldu ey AŞK... Gel artık! 19. 08. 2000 - Ankara