Neden

M Mehmet Sıddık Yalçın
0 Altın Yaprak
bilmiyorum neden rahmindi en büyük yeminim neden hep üstüne kurdum en esmer hayallerimi en çok neden seni sevdim kadınlar oldu oysa sürüce gecelerce sesime tutsak günlerce kıyasıya ağlayarak imgelerimle umut büyüten kadınlar neden bir tek seni bağışlamadım bir tek seni unutmadım unutamadım... incecik bir sesin vardı anımsadığım çekingen cesur bir bakışın omuzlarından sardunyalar akardı bir sözün vardı o ne felaket bir sözün bıçak gibi her sabah ağlatırdı beni güleceklerim vardı oysa cüzdanımda kimliğim gibi duran gevrek dudaklarımın arasından gösterip beyaz dişlerimi çıldırasıya güleceklerim bir de alacağım vardı köhne hayattan göğsümde babamın fotoğrafı gibi duran bir kilogram nefret bir kilgram intikam... bilmiyorum neden hep kavgalıydım seninle neden hep erteledim bir sonraki güne seni en çok neden sana sarılmaktan korktum sarıldıklarım vardı oysa delice dakikalarca verimli sinemde kurak saatlerce gözlerime bakarak edebimle sperm salan sarıldıklarım neden bir tek sana sakladım erkekliğimi bir tek sana adadım sana adandım... masmavi gözlerin vardı unutmadığım ateş beyazı ellerin yanaklarından bozlak acılar akardı bir gizin vardı o ne ihanet bir gizin kurşun gibi her gece vururdu beni yaşayacaklarım vardı oysa annemin sandığında gelinlik yazma gibi duran siyah pantolonumun üstüne çekip ipek gömleğimi doyasıya yaşayacaklarım bir de okuyacak bir şiirim vardı maziden kelimelerim arasında paragraf gibi duran bir coğrafya kadar mahzun bir tarih kadar sağlam... bilmiyorum neden tutarsızlığında zindanlar ördüm neden hep delikanlı bildim seni en çok neden sana kızamadım kızdıklarım vardı oysa öldüresiye ellerimde deli öfke mızrak adım adım pusu kurarak öldüresiye kızdıklarım neden bir tek sen yaşa istedim bir tek sana edemedim senden gidemedim... bir sadakatin vardı uğruna kaldığım bayram pazarı beklentilerin kalbinden ağır sevdalar akardı bir vazgeçişin vardı o ne sefalet bir vazgeçişin açlık gibi her cumartesi tutardı beni düşündüklerim vardı oysa kanunun alnında yasak gibi duran devrimce düşündüklerim bir de muradım vardı derinden şehirler boyu ülke gibi duran bir kürt kadar savaşkan bir kadın kadar ram... bilmiyorum o ne başkaldırasıca kavgaydı boyun eğdiğim neden korktum neden durdum neden sustum neden... neden... neden... nedeeeeeeeeeeeeeeeeeeeennnnnnnnnnnnnnnn....

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.