Hayat Sana Teşekkür Ederim

dokunurken aynanın sırına dalgalandı gerçeğim acıyla ruhumun yağmurları yağdı katre katre dökülür sonsuza gönlümün perdeleri açılır kirpikler kırpışır göz ucuyla tebessümlerle güneşler doğar hayat sana teşekkür ederim günler buğulara gizlenmişti izlerdeki kekremsi tadıyla saklamıştı derinlere özü boş odaya sığınan adıyla duvarlar üstüne geldikçe yapayalnız kalmıştı yadıyla siyaha dönen resme sığdı hayat sana teşekkür ederim karanlık kıvrımlar mühürlenir ışıklar gölgeyi sararken çerçevenin içinde kalır korku buz yanıkları sona ererken kabukların sessiz acıları geçmişin bahçesini dererken umut sislerin içinde dağdı hayat sana teşekkür ederim düşüncelerin eşiğinden keskin adımlarla geçerken sessizliğin fısıltısı dağılır beyaz sayfalar uçarken titreşir ruhumun kanatları kapıları saran ışığa açarken ses ve yankı buluşur aşkla, hayat sana teşekkür ederim.