Hüzünlü Bir Katre Su

Düşen bir katre suyum, bulutlarla demlenen Tufanlar savururken gönül özün solmasın Gökyüzümü sardıkça pencerede nemlenen Yağmurun ışığında gönül hazan olmasın Gecenin sessizliği, zincir vurmuş sarıyor Hayalin gölgesinden solgun ışık akıyor Buhranlar hıçkırarak kuytulara bakıyor Ellerin ilhamında gönül hazin kalmasın Lâl gözlerin hançeri, demir güneşi dağlar Surlarınla çevrilmiş, ruhun kalesi ağlar Ürperir yankılarla, çınlayan izler bağlar Gecemin sonu gündüz gönül yüzün solmasın Kör kuyulardan çıkıp umuda sarılınca İklimleri coşturup bahara varılınca Düşen bir katre suyum özümle derilince Sırrım aynama yansır gönül gözün dolmasın.