Kendime Yolculuğum
M Merâl Özcan
0
Altın Yaprak
merhabanın saklı kalan belirsizliğinde
içimin düğümsü soluğu, haykırır susmayan nehire
döker harflerini kozasından sözcüklerim
gölgeleri saklar, güneşe uyanır
gökyüzüne kavuştuğu anda
içime çekilen uzak bakış avuçlarımdan sızar
sessiz bir sözleşme imzalar
yalın bir mucizenin kapısındaki
kaçak yolcuyla
aynanın öte yanındaki gizin rüzgârı, nefes verince
kendime yolculuğumum köstekli saatiyle konuşur
-eski zamanın rengi yitiyor-
uzak ışıkların duy çığlığını
bir göz kırpımına sığan kâinatın çıplaklığını gör!!!...
zerre zerre dağıl
zerre zerre birleş
zerre zerre çoğal
h'içliğin kapısındaki ben'le!!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş