Sözcüklerin Yangını
M Merâl Özcan
0
Altın Yaprak
sonbahar düşer kuzeye bakan soluk benzime
duran resimlerimle korkusuzca savaşır
sırrın kapısını zorlayan konuşan gölgelerim
yalnızlığımı kavurdukça sözcüklerin yangını
usumun keskinliği
yakından uzağa uzaktan yakına iz sürer
harf harf dokunan gözyaşlarım
bavuldan taşan siyah beyazların eşliğinde
sürmeler çeker ışığın yazgısına
uçuşur çizdiğim sesler
nedensizliğin çizgisinde parmakuçlarım çoğaltır
içimin dalgalarını
fonda müzik çalmaya başlar
katre katre dökülür geçmişim
hıçkırıkları çoğaltır enfes kokular
havaya düşen beyazlık karanlığımı hatırlatır
soğuk basar ruhumun darlığına
üşürüm...
uçurtmam uçar gider
gökyüzümün ıssızlığına.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş