Bana Denizleri Anlat

önce bir sigara yakıp satmışım anasını dünyanın tutuşturduk mu iki yandan için için yanmış kederler sonra bir yangın duvarı kocaman evrene çıplak bir ayak oluruz böylece kara topraklara basan göller düşleriz ki susarız... köklere vurgun dudaklarımızla karanfil tırnaklar amber kokan ellerimizde sesini dinleriz bütün suskunlukların taşlarında tırnaklarımız kör kuyuların yık haydi Züleyha …/bana sularını anlat çatlamış toprağımda filiz esaretim olacaksa cümleler yüz yılların yasıyla kanattık en sert kayaları gül taktık biz göğsümüze son baharlarda gülüşümüzü astılar on para etmez sadakaya dünlerin yıkılmış köprülerinde hüzün şölenlerinde suretimizi kestiler aşkı serdik saçaklara kırlangıçlar kondu küllenmiş yüreklerimize yaralı bir şarkıya söz oldu pembesi kaçmış dilimiz uyluklarımıza yerleşik sızıyla koşmaya çabaladık ki söküldük... dik yokuşlarda nefessiz paralandı acılarımız eski bir mendille kırk bir yerinden dikmişim yamalarını dünyanın yalan mı Züleyha …/bana yağmurları anlat nar damlası dudağımda kan boğulacaksam sağanağında yasak kenttin acısında bir sen vardın bir ben Züleyha adıyla başladık ötesine geçemedik hitabın en pahalı pazarlarda aradık sevdanın oyasını sevginin yanmış saçlarına yaslandık, ki ağladık... reva dediler hüznü, onulmaz mutluluklarımıza söküp söküp taç örmüş gözlerimin yıldızlarını şimdi yalnızlığı taşıyor koynuna dolanan bir yosma gibi gecelerin damında vur patlasın davul çal oynasın ovul ucuz pazarların kölesi yapmış sevdayı hiç onurlar olmuş adı bakır alaşımlı saçlarını sövmüşüm ihanetin benim de sözcüklerimi aralayanım var benim de çekilmeye hakkım var yokum artık Züleyha …/bana denizleri anlat vurgunu yüreğimde kor kıyametim olacaksa bu sonbahar