Eksik Kalmış Bir Masal

bezgin düşler bırakıyorum sana giderken hiç gelmedim say küflü anılar gibi kaldır tozlu raflarda sakla yaşanmamış gecelerimizi suskularıma inat yeni bir aşk yarat ay Tanrı'sı ol benden sonra Tanrıçalar güneş doğursun sana Ilgaz'dım başı dumanlı, hırçın nergizler açardım her bahar saçlarım sümbül Rize yeşili bir tutam umut olancası karanfil katardım sabah çayına sigaram gül tadı mahmur sabahlara uyanmadık seninle vakur ve mağrur oturmadın karşımda bu muydu aşkın adı? eksik bir şeyler mi kalmış bu masalda yoksa biz mi unuttuk yıllar yoruldukça? ... istersen anma hiç, unut gitsin iki eli kanda bırak anıları balta girmemiş orman olsun kurda kuşa yem et sevmelerimi o delicesine sevda unutulmuş bir efsane kalsın ben toplayıp kırıntılarını yüreğimin gidiyorum şimdi... gayrı yeni bir rüyan olsun her sabah anlat güvercinlere -alnı al pürçek yana taramış kakülü on parmağı kınalı bir gelin kahve sunar gümüş tepside nazlı nazlı salınan bir deli gülüş bir hayal kaldı gidenden geride- ben yine sürgünüm hiç bir tapınak almaz içeri bir kaç damla düşer göl olur yalnız kalışlarım heybem rüzgar dolu güneşli baharlardan kalma ellerim yıldız yeni şafaklara gebe şimdi gidiyorum yine savaşçı olacağım gül pembe değil ayrılıklar sana susmalarımı bıraktım haykıracak sevmelerimi unutamıyacaksın biliyorum...