Son Veda

bu benim son vedamdır ızdırap dolu deniz ayrılık aĝacının dallarıyız hepimiz ne ben gurbete alıştım nede gurbet bana karışıyorum ben de ayrılık yollarına sanma ki sessizlik saadettir her zaman işlemiyor saat, neden duruyor zaman anladım galiba yolculuĝum başlıyor beni sılaya bir tahta kutu taşıyor şimdi mazi önemli, ati bana ne gerek kaptanı selamladım yüreĝimden gülerek ne ıstırap, ne çileler, nede kaldı gamım sadece beni aldı o gül yüzlü kaptanım aĝlamayın bana, ne oldu söyleyin anlayın, ben sizin geleceĝiniz yerdeyim feryadınız sizeyse ben de birşey yapamam kitaplar kapatılır, vakit olunca tamam görüyorum uzakta benim bir odam vardır oranın aydınlıĝı gurbet işim kadardır nûra açmak isteyen sılanın kapısını geride unutmasın altın anahtarını