Yalınayak Umutların Ülkesi

yağız hırsızlar çaldı ayağının altındaki toprağı ağacında yeşeren her yaprağı kanadı teninde zaman utandı azrail seni yoklayıp durmaktan utandı filistin askısı toprak utandı seninle beslenmekten bir tek postallar utanmadı hayatının üstünde gidip gelmekten şimdi teneşir kokusu avuclarında griye boyanmış kaçıncı düşün bu gömdüğün kaçıncı dikenli tel etrafına ördüğün susturucular taktın çığlıklarına kelimeler faili mechul ve her köprü altında çarmıha gerilir renklerin yalınayak gecelerin rüyaların öksüz ve yalnız sırtlandığın zemheriyle nereye böyle dur gitme bahar gelecek görüyorum yeşerecek çöllerinde güller sana söz veriyorum ayakların çıplak ve nasırlı dikenler kanıyor artık teninde dur diyorum sana, yollar soğuk ve uzun umutların yalınayak gitme üşüteceksin