Son Ali

Kaş çatarım düşmanıma, tanklarına taş çakarım Ustam beni eve yollar, küçük kızına bakarım Adım Ali; Ramallah'tan.. Cenin kampına sürüldüm İşe giderken canlıydım, dönüşte tel tel döküldüm Bakırcının çırağıyım, yaşım oniki olmuştur Anam beni bir güz günü hıçkırırken doğurmuştur Göçmen kuş sürülerine ısmarlandı istikbalim Serçe kuşun ölümünde vallahi yoktur vebalim Durmadan askerler gelir, sefer tasımı ezerler Cilalı postallarıyla göğsümüzde kol gezerler Timsahları hiç görmedim, leş yiyen kuşu tanırım Hahamlara küfretmedim, biliyor bunu da Tanrım. Yusuf abimi öldüren kurşunu yerde bulmuştum Her gün annemi ağlatan soğuk demirle konuştum Yollarda oyalanırken, iskeletlere rastlarım Abim aklıma gelince, annem görmeden ağlarım Bizim zeytin bahçesinde alıştım silah sesine Koşarım duvar dibinden gizlenirim öylesine Offf! ... Yine bir tank geliyor.. sarsıldı kablar, kacaklar Korkuyorum elimde mi.. yine insan vuracaklar Bu top sesi neyin nesi, gövdemi yere düşürdü Eyvah! Bu halimi görse ustam beni öldürürdü -Sana demiştim... Dikkat et! Bir gün sokakta ölürsün Bak İşte çıktı dediğim, kızıl kan içinde yüzün Sokak ortasında kaldım, tanklar yürüdü üstüme... Ne çok uykum var Tanrım.. yorganımı ört üstüme. Kaş çatarım düşmanıma, tanklarına taş çakarım... Ustam beni eve yollar, küçük kızına bakarım