Simsar

Bir ellerinde anahtar ve kelepçe diğer ellerinde her çağın maneviyat simsarları geçtiler peştemallarında karanlık şakırtılar ve kırpılmamış sakallarından sızan kirli sularla Bense bir köşede mahcup güzelliğimden utandım Onlarsa geçirdiler günlerini tapınaklarla hamamlar arasında öyle teyellemiştiler kendilerini inişlere yokuşlara uygun adım gören kalabalık sansın diye birde en ağır gül yağı kokmaz mı koltuk altları Bense, aman yarabbi, ne kadar sadeydim Allahın bir garip mü'mini Hiç intikam duygusu taşımaz, evet kimseyi de sevmez ama simsar, bir gözüyle örneğin baksa kitaba bir gözü oanın mahrem yerinde ayağında en sesli takunyalar suratı pırıl pırıl yıkanmaktan neye gerek,kir bağlasada kalbin etrafı Bense kopmuş düğmesini dikerim gömleğimin ikindiye çok var daha