Yüzüme Bakan Deliler

Sokaklardan deliler geçti Omuzlarına lâme yıldızlar takmışlardı Göğüslerindeki düğmeler dore Garip madalyonlar iri tesbihler Kehribar kibrit kutuları tabakalar Sokaklardan deliler geçti Işıkta parlayan nesneler geçti Dürülmüş bükülmüş gazeteleri Püro gibi ağızlarına takmışlardı Bronz büstün önüne ulaşınca Lüküs cigaralarını yakmışlardı Köylerin kasabaların ve şehirlerin Herkesin delileri bir örnek Kılıklarına kıyafet olmuş Ne varsa palto ceket hep üniforma Anlamsız derinlikler içeren yüzleriyle Dönüp dönüp yüzümüze bakmışlardı O gözleri hiç titremeyen ahbaplar Göğüs kapıları kaygılara kapalı Deliler, tenleri hiç buruşmayan komşular Sokaklardan deliler geçti Yanlarında tereddütsüz sallanan ellerinin Lâstikten çekiciyle bir ömür boyu Bakışlarını çivileyip çakmışlardı Cepleri dolapları gardropları Dopdolu kutularla ahşap ve karton Oradan toprağa bir sır bırakmışlardı Sokaklardan deliler geçti Sonra bir yağmur alıp götürdü korkularını Eridi renkler sırmalar üniformalar Küçük renkli gölcüklere kaldı sokaklar Delilerse hâlâ işin keyfinde Sokaklarda su olmuş akmışlardı