۱۶ - النوبة الاولى

قوله تعالی و من یبتغ غیر الإسلام دینا و هر که جز از اسلام دینی جوید فلن یقبل منه به نپذیرند از وی و هو فی الآخرة من الخاسرین ۸۵ و وی در آن جهان از زیان کارانست کیف یهدی الله قوما چون راه نماید و به راه آرد خدای قومی را کفروا بعد إیمانهم که کافر شدند پس از ایمان خویش و شهدوا أن الرسول حق و پس از آن که گواهی داده بودند که رسول حق است و جاءهم البینات و با ایشان آمد پیغامها و نشانهای روشن و الله لا یهدی القوم الظالمین ۸۶ و الله راه نمای قوم بیدادگران نیست أولیک جزاؤهم ایشان آنند که پاداش ایشان آنست أن علیهم لعنة الله که لعنت خدای و راندن او بر ایشان است و الملایکة و الناس أجمعین ۸۷ و لعنت فریشتگان و مردمان همه خالدین فیها جاودان در آن آتش اند لا یخفف عنهم العذاب عذاب از ایشان هیچ سبک نکنند و لا هم ینظرون ۸۸ و نه ببخشایش در ایشان نگرند إلا الذین تابوا مگر ایشان که باز آمدند و توبه کردند من بعد ذلک پس آنکه از دین برگشته بودند و أصلحوا و باصلاح آرند تباه خویش و نیک کنند کردار خویش فإن الله غفور رحیم ۸۹ که الله آمرزگارست و مهربان إن الذین کفروا بعد إیمانهم ایشان که کافر شدند پس از ایمان خویش ثم ازدادوا کفرا و آن گه بر کفر بپاییدند و بیفزودند لن تقبل توبتهم توبه ایشان نپذیرند و أولیک هم الضالون ۹۰ و ایشان بیراهانند و گم شدگان از راه إن الذین کفروا ایشان که کافر شدند و ماتوا و هم کفار و بمردند بر کفر خویش فلن یقبل من أحدهم نپذیرند فردا از یکی از ایشان مل ء الأرض ذهبا پری همه روی زمین زر و لو افتدی به که خویشتن بآن از عذاب باز خرد أولیک لهم عذاب ألیم ایشان آنند که ایشان راست عذابی دردنمای و ما لهم من ناصرین ۹۱ و ایشان را هیچ یاری ده و شفاعت کننده نه