۳ - النوبة الاولى

قوله تعالی و اذکروا نعمة الله علیکم یاد کنید نعمت خدای و نیکوکاری وی بر خویشتن و میثاقه و پیمان وی الذی واثقکم به آن پیمان که با شما بست إذ قلتم آن گه که گفتید سمعنا و أطعنا شنیدیم و فرمانبرداریم و اتقوا الله و بپرهیزید از خشم و عذاب خدای إن الله علیم بذات الصدور ۷ و بدانی که خدای دانا است بآنچه در دلهاست یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند کونوا قوامین بحق گفتن بپای ایستید لله خدای را شهداء گواهان باشید بالقسط بداد و راستی و لا یجرمنکم و شما را بر آن مداراد و بدان میاراد شنآن قوم دشمنی گروهی علی ألا تعدلوا بر آنکه راست نروید و راست نگویید اعدلوا راست گویید و راست روید هو أقرب للتقوی این چنین نزدیکتر بود بپرهیزگاری و اتقوا الله و بترسید از خشم خدای إن الله خبیر بما تعملون ۸ که الله دانا است بآنچه شما میکنید وعد الله وعده داد خدای الذین آمنوا و عملوا الصالحات ایشان را که بگرویدند و کارهای نیک کردند لهم مغفرة ایشان را آمرزش است و أجر عظیم ۹ و مزد بزرگوار و الذین کفروا و ایشان که کافر شدند و کذبوا بآیاتنا و بدروغ داشتند سخنان ما أولیک أصحاب الجحیم ۱۰ ایشانند که آتشیانند یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند اذکروا نعمت الله علیکم یاد کنید و یاد دارید نعمت الله بر خویشتن إذ هم قوم آن گه که آهنگ کرد گروهی أن یبسطوا إلیکم أیدیهم که دست بگشایند و دست گذارند بشما ببدی فکف أیدیهم عنکم بازداشت الله دستهای ایشان از شما و اتقوا الله و بترسید از خدای و علی الله فلیتوکل المؤمنون ۱۱ و چنین باد که با خدا باد کار سپردن و پشتی داشتن گرویدگان و لقد أخذ الله میثاق بنی إسراییل خدای پیمان ستد از بنی اسراییل و بعثنا و فرستادیم منهم از ایشان اثنی عشر نقیبا دوازده نقیب و قال الله و خدای گفت إنی معکم من با شماام لین أقمتم الصلاة ار نماز بپای دارید بهنگام و آتیتم الزکاة و زکاة دهید از مال و آمنتم برسلی و بگروید بفرستادگان من و عزرتموهم و ایشان را شکوه دارید و یاری دهید و أقرضتم الله و وام دهید خدای را قرضا حسنا وامی نیکو لأکفرن عنکم سییاتکم بهمه حال از شما گناهان شما ناپیدا کنم و لأدخلنکم جنات و در آرم شما را در بهشتهایی تجری من تحتها الأنهار میرود زیر درختان آن جویها فمن کفر بعد ذلک منکم هر که نعمت پوشد و نسپاس گردد پس آن از شما فقد ضل سواء السبیل ۱۲ گم گشت از میان راه راست فبما نقضهم میثاقهم بشکستن ایشان پیمان خویش را لعناهم بر ایشان لعنت کردیم و جعلنا قلوبهم قاسیة و دلهای ایشان سخت کردیم یحرفون الکلم عن مواضعه سخنان من در بعثت محمد میگردانیدند از جای خویش و نسوا حظا و فراموش کردند بهره خویش مما ذکروا به از آن پند که ایشان را داده بودند و لا تزال تطلع علی خاینة منهم و تو همیشه مطلع باشی بر خیانتی که از ایشان آید إلا قلیلا منهم مگر اندکی از ایشان فاعف عنهم در گذار از ایشان و اصفح و روی گردان إن الله یحب المحسنین ۱۲ که خدای دوست دارد نیکوکاران را و من الذین قالوا و ازینان که گفتند إنا نصاری ما ترسایانیم أخذنا میثاقهم از ایشان هم پیمان بستدیم فنسوا حظا بگذاشتند بهره خویش مما ذکروا به از آن پند که ایشان را داده بودند فأغرینا برآغالیدیم و انگیختیم بینهم میان ایشان العداوة و البغضاء دشمنی و بزومندی إلی یوم القیامة تا روز رستاخیز و سوف ینبیهم الله بما کانوا یصنعون ۱۴ و خبر کند الله ایشان را فردا که آن چیست که میکنند ایشان امروز