۷ - النوبة الاولى

قوله تعالی إن تجتنبوا اگر پرهیزید کبایر ما تنهون عنه از بزرگهای آن گناهان که شما را از آن می باز زنند نکفر عنکم سییاتکم ناپیدا کنیم و بستریم از شما گناهان شما و ندخلکم و شما را درآریم مدخلا کریما ۳۱ درآوردنی نیکو و لا تتمنوا و آرزو مکنید ما فضل الله به بعضکم علی بعض آن چیز که الله تعالی شما را بآن بیکدیگر افزونی و فضل داد للرجال نصیب مما اکتسبوا مردان را بهره ایست از آنچه کنند و للنساء نصیب مما اکتسبن و زنان را بهره ایست از آنچه کنند و سیلوا الله من فضله و از خدای میخواهید از فضل وی إن الله کان بکل شی ء علیما ۳۲ که خدای بهمه چیز دانا است و لکل جعلنا و هر کس را از مردان و زنان پدید کردیم موالی عصبه ای که ازو میراث برد مما ترک الوالدان و الأقربون از آنچه گذاشت پدران و مادران و خویشان و الذین عقدت و ایشان که بند بست بایشان أیمانکم سوگندان شما فآتوهم نصیبهم نصیب ایشان از میراث بایشان دهید إن الله کان علی کل شی ء شهیدا ۳۳ که الله بر همه چیز گواه است همیشه ای الرجال قوامون علی النساء مردان بر سر زنان کدخدایان اند و کارداران و براست دارندگان بما فضل الله بعضهم علی بعض با آنچه خدای ایشان را بر یکدیگر فضل داد و بما أنفقوا من أموالهم و بآنچه نفقه میکنند مردان بر زنان از مالهای خویش فالصالحات نیک زنان اند قانتات که خدای را و شویان خویش را فرمان بردارانند حافظات للغیب زیر جامه خویش را نگه داران اند بما حفظ الله بآنچه خدای نگه داشت و اللاتی تخافون و آن زمان که می ترسید نشوزهن از بیرون نشستن ایشان فعظوهن پند دهید ایشان را و اهجروهن فی المضاجع و جامهای خواب از ایشان جدا کنید و اضربوهن و ایشان را زنید فإن أطعنکم اگر فرمان برند شما را فلا تبغوا علیهن سبیلا بر ایشان بهانه دیگر مگیرید و بیداد را راهی مجویید إن الله کان علیا کبیرا ۳۴ که الله خداوندیست برتر و مهتر همیشه ای و إن خفتم و اگر دانید شقاق بینهما ناساختن و خلاف میان مرد و زن فابعثوا حکما من أهله بینگیزانید داوری از کسان مرد و حکما من أهلها و داوری از کسان زن إن یریدا إصلاحا اگر در دل صلاحی دارند و آشتی بیوسند یوفق الله بینهما خدای میان ایشان بر آمد سازد و با هم ساختن پدید آرد إن الله کان علیما خبیرا ۳۵ که خدای دانایی است آگاه همیشه ای