النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان ویل لکل همزة لمزة ۱ ویل هر طنازی را سخن چینی بد گویی الذی جمع مالا و عدده ۲ او که مال بر هم می نهد و بر هم می شمارد یحسب أن ماله أخلده ۳ می پندارد که مال او او را ایدر پاینده دارد کلا نه لینبذن فی الحطمة ۴ در افکنند او را در آتش خرد کننده و شکننده و ما أدراک ما الحطمة ۵ و تو چه دانی که دوزخ چه جای است و آتش آن چه چیز نار الله الموقدة ۶ آتشی است که الله آن را افروخت التی تطلع علی الأفیدة ۷ می سوزد آدمی را تا آن گه که بدل او رسد و دل او را بسوزد إنها علیهم مؤصدة ۸ آن بر ایشان افکنده است و بر ایشان پوشیده فی عمد ممددة ۹ در عمودهای دراز