النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان سبح اسم ربک الأعلی ۱ بپاکی و بی عیبی بستای خداوند خویش را آن برتر پاکتر الذی خلق فسوی ۲ او که بیافرید و در خور و هموار آفرید و الذی قدر و او که باز انداخت آفریده خویش را در آفرینش فهدی ۳ و در دل داد آنچه خواست و آن راه که خواست برو آراست و الذی أخرج المرعی ۴ و او که بیرون آورد از زمین چراگاه های پر گیاه فجعله غثاء أحوی ۵ آخر آن را کاه کرد سیاه سنقریک فلا تنسی ۶ آری بر تو میخوانیم و نگه میداریم تا فراموش نکنی إلا ما شاء الله مگر آنچه الله خواهد إنه یعلم الجهر و ما یخفی ۷ که الله میداند آنچه آشکار است از کردار و آواز بلند و آنچه نهان ماند و نیسرک للیسری ۸ و بر تو آسان می کنیم راه راستی و رستگی فذکر إن نفعت الذکری ۹ پند ده و در یاد ده که سود دارد پند دادن و در یاد دادن سیذکر من یخشی ۱۰ پند گیرد و یادگار پذیرد او که خدای شناسد و ازو ترسد یتجنبها الأشقی ۱۱ و بپرهیزد از پند پذیرفتن آن بدبخت تر بدبخت الذی یصلی النار الکبری ۱۲ او که بآن آتش مهین رسد سوختن را ثم لا یموت فیها و لا یحیی ۱۳ پس آن گه نمیرد که رهد و نه چنان زید که خواهد قد أفلح من تزکی ۱۴ پاک شد و هنری و پیروز آمد او که چیزی داد از بهر الله از مال خویش و ذکر اسم ربه فصلی ۱۵ و نام خداوند خویش برد بپاکی و یگانگی و با آن نماز کند بل تؤثرون الحیاة الدنیا ۱۶ نه چنین میکنید که این جهان بر آن جهان برمی گزینید و الآخرة خیر و أبقی ۱۷ و آن جهان به است که آن جهان بماند إن هذا لفی الصحف الأولی ۱۸ این سخنان و این پیغام در صحیفه های پیش است صحف إبراهیم و موسی ۱۹ در صحیفه های ابراهیم و موسی علیهما السلام