بخش ۱۰ - ۳ - النوبة الاولی‏

قوله تعالی یا أیها الناس ای مردمان اعبدوا ربکم خداوند خویش را پرستید و او را بندگی کنید الذی خلقکم آن خداوند که شما را او آفرید و الذین من قبلکم و ایشان را که پیش از شما بودند لعلکم تتقون تا مگر از خشم و عذاب او پرهیزیده اید الذی جعل لکم الأرض آن خداوند که شما را این زمین کرد فراشا بساطی باز گسترده و السماء بناء و آسمان کاری برداشته و أنزل من السماء ماء و فرو فرستاد از آسمان آبی فأخرج به تا بیرون آورد به آن آب من الثمرات از میوه های گوناگون رزقا لکم شما را روزی ساخته انداخته بهنگام فلا تجعلوا لله أندادا خدای را پس همتایان مگویید و أنتم تعلمون که میدانید که آسمان و زمین او آفرید و او ساخت روزی و إن کنتم فی ریب و اگر شما در شور دل و گمان میباشید مما نزلنا از آنچه فرو فرستادیم علی عبدنا بر رهی و بنده خویش از پیغام فأتوا بیارید بسورة من مثله یک سورة هم چون قرآن و ادعوا شهداءکم وانگه پس این معبودان که دارید ایشان را خدا میخوانید من دون الله فرود از خدا إن کنتم صادقین اگر این که از شما خواستند توانید و در توان نمودن راست گویید فإن لم تفعلوا ار پس نکنید که نتوانید و لن تفعلوا و خود نتوانید فاتقوا النار پس از آتش بپرهیزید التی وقودها الناس و الحجارة آن آتش که هیزم آن مردم است و سنگ أعدت للکافرین بساختند آن آتش ناگرویدگان را و بشر الذین آمنوا و شاد کن ایشان را که بگرویدند و عملوا الصالحات و کارهای نیک کردند أن لهم جنات که ایشانراست بآخرت بهشت ها تجری من تحتها الأنهار میرود زیر درختان آن جویهای روان کلما رزقوا هر گه که ایشان را روزی دهند منها از آن درختها من ثمرة میوه رزقا روزی ساخته قالوا گویند هذا الذی رزقنا این آن میوه است که ما را روزی داده بودند من قبل پیش از ما در دنیا و أتوا به و آرند پیش ایشان آن میوه بهشت متشابها مانند میوه دنیا بنام و لهم فیها و ایشانراست در آن بهشت أزواج مطهرة هم جفتهای پاک کرده و هم فیها خالدون و ایشان در آن سرای جاویدانند