شمارهٔ ۱۰۸
م میلی
0
Altın Yaprak
لبت در خنده با من وز نگاهت جنگ می بارد
ندانم در چه فکری خون ازین نیرنگ می بارد
من دیوانه با یادش چنان حیرانیی دارم
که آگه نیستم هرچند بر من سنگ می بارد
خیال آن لب و رخساره ام در دیده می گردد
که گه باران اشکم شور و گه گلرنگ می بارد
شود تا بسته را شکوه بی طاقتان او را
ز مژگان زهر می ریزد ز ابرو جنگ می بارد
به صحرای بلا میلی من آن ابر رسوایی
که بر اهل وفا لاف عشقم ننگ می بارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş