Hasret Ve Direnç

Odamız aydınlık Ama karanlığa bakmalıyız şair Sıcak çorba süzülüyorken boğazımıza Metin'in serum sızıları damarlarımızda Işık kör Işık topal "Yandı gülüm keten helva" Aciz bir inleyiştir kirlilikten bu yana Ah Temmuz Yine harflerinden amansız bir gece daha döküyorsun Umarsızlığımıza Duymazlar Merdivene tutunmuş iki elin sesini O eller ki "Bir elin nesi var..." masalından çıkagelir İki elin hiçliğine Oysa Sabahları bu yola Hasret dizilirdi Ve Behçet her ayağa kalktığında "Beyaz bir gemidir ölüm" güvertesine Çocuklar toplanırdı O çocuklar ki Kirazdan, çilekten uzak Saklı medeniyetlerin festivali Üçer beşer halaya duran gözleriyle Gamze gamze büyüyeceklerdi Sen yine de gülümse şiir Dinlemekten asla korkma Bu sesler vahşetin yüzü Unutma Her engelin mutlak aşılasıdır özü Ki engel Senin adımlarına yetişemeyen Siyahın hegemonyası kadar büyük Ve bir o kadar kabulsüzdür Öfke düşe kalka büyümez siyahta Çünkü hiçbir siyah çocuk nedir bilmez Ve sadece çocuk Adam olmayana ezberletir mavideki sihri Odamız karanlık Ama aydınlığa bakmalıyız şair Duman altı sohbetler Sahile vurmuş aşklar Sevgiliye özgü kızıl nöbetler Kavruluyor Temmuz'suz geceler Ses aciz Ses soluk Demir ökçelerin altı üst olmuş Yağıyor oluk oluk Bil ki Aziz dostum Memleket memleket olalı yaşanıyorsa da kıyamet Yazacağım Yazacaksın Yazacaklar ki Şair şair olalı bitmez aydınlığa hasret Karanlığa direnç...