شمارهٔ ۱۱۶

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
می دو چشم تو ندانم ز چه پیمانه زدند که ره دین و دل عاقل و دیوانه زدند تویی آنشمع که هر شام ملایک تا صبح در هوای تو پروبال چو پروانه زدند کشم از دیر چسان پا که در آن مغبچگان ره دین و دلم از جلوه مستانه زدند خسرو ملک جنونم بر من مجنون کیست کاول این قرعه بنام من دیوانه زدند سوخت جامی ز می عشقم و پیداست که چیست حال آنان که از این می دوسه پیمانه زدند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.