شمارهٔ ۱۴۰
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
ای کاوردت ز نطفه ای ایزد پاک
وآخر دهدت جا به یکی تیره مغاک
می نوش و بزی شاد که بس چون من و تو
پیدا شد از آب و گشت پنهان در خاک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş