شمارهٔ ۱۴۰

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
صد چشمم و رخسار تو دیدن نگذارند صد گوشم و حرف تو شنیدن نگذارند از گلشن وصل تو چه حاصل که شکفته است درهم گلت از خوبی و چیدن نگذارند زیر فلکم گو نگشایند پروبال چون زین قفس تنگ پریدن نگذارند از رستن تخمی که برش نیست چه حاصل گوهر گرم از خاک دمیدن نگذارند خون شد جگر تشنه ز حسرت نگرم چند شادابی لعلی که مکیدن نگذارند دل تنگم و آورد صبا بوی تو فریاد چون غنچه گرم جامه درین نگذارند مشتاق چه کیفیتم از باده در آن بزم زان جام لبالب که چشیدن نگذارند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.