شمارهٔ ۱۷

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
ما حریف غم و پیمانه کشی پیشه ما دیده ما قدح ما دل ما شیشه ما چه از آن مه عوض مهر بجز کین طلبم که جفا پیشه او گشت و وفا پیشه ما مادر این بادیه آن خار بن تشنه لبیم که رهین نمی از خاک نشد ریشه ما مشکل عشق به فکرت نشود طی ورنه رخنه در سنگ کند ناخن اندیشه ما چه ضرور است به سنگی رسد از ما زخمی باش گو سست تر از ناخن ما تیشه ما مستی ما بود از خون دل آن روز مباد که تنک مایه از این باده شود شیشه ما منع ما چد کنی این همه مشتاق که هست عشق بازی فن ما باده کشی پیشه ما

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.