شمارهٔ ۱۷۲
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
از جور سپهر واژگون می گریم
هردم ز دم دگر فزون می گریم
چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب
خون می خورم از حسرت و خون می گریم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş