شمارهٔ ۱۹۲

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
می کشم جوری از آن نرگس فتان که مپرس می خورم خونی از آن غنچه خندان که مپرس آه از محنت هجر تو که حالی دارم روز وصل تو بیاد شب هجران که مپرس کرده پابست قفس الفت صیاد مرا ورنه هست آنقدرم ذوق گلستان که مپرس گفتمش صبر ز بیداد تو ورزم تا کی گفت اگر هست ترا حوصله چندان که مپرس حذر از شعله آهی که برآید ز دلم آتشی هست درین سوخته پنهان که مپرس ز آنچه از تیر تو باشد به دلم پرسیدی آنقدر بر سر هم ریخته پیکان که مپرس مگر آورد صبا نکهت زلفت کامشب حال مشتاق به حدی ست پریشان که مپرس

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.