شمارهٔ ۲۷۹
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
از پرتو مهر شد آخر آن ماه
محفل فرزندم الحمدالله
دامان خرگاه تا برزد آن ماه
شد ماه پنهان در زیر خرگاه
ما را بکویش خیزد چه از آه
آن قصر عالی این رشته کوتاه
غیر و من آخر تا چند باشیم
مقبول مجلس مردود درگاه
نخلیست مقصود کورا و ما را
شاخیست سرکش دستیست کوتاه
چون آفتابش گویم که باشد
ماه من و مهر آن مهر و این ماه
او همدم غیر وز رشک ما را
آهی و صد اشک اشکی و صد آه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş