Münzevi

münzevilik de bir yere kadar o yerden sonra insan izmarit dolu küllüğünü temizleyecek ya da mutedil sözlerini dinleyecek birini arıyor soğuk kış sabahları bizi bekliyor ve biz bir başka kent için valizlerimizi hazırlıyoruz ardımıza bakmaktan korkuyoruz şizofreniden korktuğumuz gibi el sallama alışkanlığımızı; o gecenin ayazından, biraz da rutubetten "istisnalar" arasına sıkıştırıveriyoruz münzevilik de bir yere kadar... artık sigaraya elim uzanmıyor ve de dudaklarım kepenklerini indirdi soğuk kış sabahları olabilir ama sıcak kış geceleri de muhtemel septik yaklaşmak lazım düşünce duvarlarına kırk derecede tüylerimin diken diken olduğunu anımsarım ava gittiğimde şikar olduğum gibi valiz hazırlamayı boşver çoktan çıkmışız yola ve yapayalnız istisnalarımıza sürrealistçe yaklaşmışız zaten birilerini aramasın gözlerin özenme sanrı görmeye o seni çoktan terketmiş belki de şuan elleri balık pullarıyla kolye yapıyor sarı saçlı bir deniz kızına... "med-gitme" diye bir kuralın hiç olmadığını da hesaba katarsak; Münzevilik de bir yere kadar, Ki o yerden sonrası ya uçurum ya okyanus...