Uyan
M Müge Kara
0
Altın Yaprak
güneş dokununca bu gri kentin ellerine
nevrotik bir koku yayılıyor saçlarımdan
-kaya ve toprak arasında sıkışmış-solucanların gözbebeklerine
tenlerinden lensleri dökülüyor sonra
sızıyor nefesleriyle birlikte düşlerim
azrail'in evinin bacasından şöminesine..
-Uyan! Gece oldu..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş