Umuttun Sanıyordum Unuttun Sen

M Mustafa Durukan
0 Altın Yaprak
hiç bir ağaç bahar gelince saklamaz çiçeklerini gökyüzünden hiç bir çiçek kollarını kapamaz ona koşup gelen arıya kollarını kapadın, çiçeklerini sakladın sen umuttun sanıyordum unuttun sen! şimdi hangi toprağı avuçlasam içinden yol arayan bir solucan çıkıyor. ve hangi denize taş atsam, gidip masum bir yunusu vuruyor. yolllarımı tıkadın hedefimi şaşırttın sen umuttun sanıyordum unuttun sen! artık kaç intihar öldürür içimde ölümsüzleşen seni ve hangi mezar kucaklar böyle nefes alırken beni şu yıllardır can kusan ruhumun ciğerlerine taptaze, mis gibi bir nefestin sen umuttun sanıyordum unuttun sen. şimdi hangi büyücü fayda eder senden büyülenmiş gözlerime ve kaç bin kırbaç kar eder sensiz küfürle dolmuş sözlerime yıllardır yazdığım aşk tezimi sayfa sayfa çürüttün sen umuttun sanıyordum unuttun sen artık hangi dağda arayayım gönlümün kırlarına yeni bir ceylan gözyaşlarım yüzümün yamaçlarında damla damla heyelan şu cehennem gibi yanan yüreğime bembeyaz, sepserin bir buluttun sen umuttun sanıyordum unuttun sen. unuttun sanıyorum umuttun sen...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.