Şair ve Şiir

Bir şairin en büyük günahı yarım bıraktığı bir şiirdir. Bir şaire aşık olmak kelimelerle karın doyacağına inanmaktır. Bir şairin kanattığı her şiirde canattığı bir şeylerin feryadı boğulur. Bir şairi sevmek onun bir şiirine ismini vermektir. Bir şair bir şiir için bin sırrını ortaya dökebilir. Şair olmak adam olmaktan daha kolaydır. Çünkü bir şair eksik kalmış adamlığından ortaya çıkar. Bir şair öldüğünde ardından en çok şiirleri ağlar. Bir şaire küfür etmek bir şeytana vekalet etmektir. Bir şair şiirleri okunduğu sürece yaşar. Bir şaire verilecek en büyük ceza kalem ve kağıdını almaktır. Bir şair başka bir şairin rakibi olamaz, üstadı olur. Şair olmak insan olmaktan daha zordur. Çünkü bir şair eksik kalmış insanlığı yazmakla ortaya çıkar. Bir şiirin ana teması öksüz ve yetim kalmış bir kaç kelimedir. Bir şiir üç ana kompizisyondan oluşur; kainat, insan ve ruh. Bir şiir eski olsa bile ilk okuyan için fırından yeni çıkmış ekmek tazeliğindedir. Bir şiirin tam bir şiir olabilmesi için duyguyla doldurulması, ruh ile ısıtılması, bir avuç imge katılması ve kağıt üzerinde bir kaç gün demlenmeye bırakılması gerekir. Bir şiir içinde yaşattığı ruhun varlığını ölümsüzleştirmek için yazılmıştır...