Fıkra (Hiciv)

Yattığımız mezârdan, hafif boyun kaldırdık Fincancı katırları, ürktü Nasreddin Hoca; Biz milletin aklını, başından mı aldırdık? Uyuyan aslan bile, korktu Nasreddin Hoca... Hani, hep düşünürdük; fıkrâ'nın hikmetini; Bu fikir kemirirdi, beynimizin etini Soldurunca yüzlerin, benzi ile betini, İnan yüreğimizi, burktu Nasreddin Hoca... Şimdi seni anladık, boşa iş görmemişsin kile, mesajını; lüzûmsuz vermemişsin Yerişin ibret-âmîz, beyhûde yermemişsin İdrâk; aramızdaki, farktı Nasreddin Hoca... Zülf-i yâre göz değdi, geldik ânî oyuna Katırlar yabâniymiş; ki, aldandık huyuna Kapılıverdik birden, nâ-çâr dümen suyuna Anlamadık ne menem, arktı Nasreddin Hoca... Sen, zamân ötesinden; seslendin ya, duymadık Nasihâtı işitip, dağarcığa koymadık Pîrimiz'in sözüne; hürmet edip, saymadık Bizi celâllendiren, çarktı Nasreddin Hoca...