Aynı Dua

İki uzak kent arası haykırışlar kopuyordu, Yağmurlarla düşüyor, içime akıyordun her an Sessizliğimi bozan kuş cıvıltıları oluyordu, Bu gönül olmak istiyordu cennetinde yatan, Bizim ayrı kentlerimizde aynı dua söyleniyordu… İki ayrı bedende, tek bir ruhun sesi yükselirdi Bi yanımı sana bırakıp, öyle uzanırdım yatağıma Kavuşma telaşı vakitlerimiz, ay ışında irkilirdi En mutsuz anlarımda yanaşırdın yamacıma, Biz aynı dualardan geçerdik, vuslat birikirdi… Bedenim üşürken kendi soğuk nefesimle, Dağların en yücesinden aşıp gelirdi güneşim… Kaç kez aşınmıştı, yüzümü çalan yıllar ellerimde? Saçlarına adadığım çiçekleri, ellerine dermişim Her hangi bir mekânda, aynı dua var dilimizde… Biz bir kere bile olsun vedaları sevememiştik, Elvedalar gezinirken bize inat bu şehirde… Ölümlerle son bulan her aşka karşı biz yaşadık, Ayrı konsa da bedenimiz, sevgimiz aynı kabirde Sen ve ben, yüreğimizde hep aynı duayı taşıdık.